Gdy kina miały duszę – przedwojenne wzmianki z Ziemi Sieradzkiej

Mogliście zapoznać się z moim artykułem na temat historii sieradzkich kin. Teraz chciałbym zaprosić was do krótkiego tekstu o wzmiankach, które znalazłem na temat przedwojennych kin w Ziemi Sieradzkiej.

Na przykład już w 1926 roku, by zainteresować widzów, w Kinie Teatr przy zakupie biletów można było otrzymać książkę „Zaprzedana”.

Kino „Stylowy” Zachowało się kilka wzmianek o kinie „Stylowy”. Między innymi w 1930 roku reklamowano film „Grobowiec Miłości”. Inna notatka dotyczy filmu „Huragan”, którego akcja toczy się na tle wydarzeń 1863 roku. Reklamowano go w duchu nostalgii za „zmaganiami ojców naszych za wolność i niepodległość”.

Jest też krótka wzmianka o losach właścicieli kina. Właścicielem był p. Piotr Tomaszewski, który wyjechał do Peru. Kino odkupiła od niego pani Maria Grabowska z Mławy, która postanowiła przerobić je na dźwiękowe.

Kino „Tęcza” Dyrektorem kina „Stylowy” został p. Branszteter, który je odnowił, odmalował i udekorował. Nowe kino nosiło nazwę „Tęcza”, a pierwszymi filmami po zmianach były „Biała Niewolnica” i „Uroda życia”.

Kino „Miraż” Jeśli jesteście fanami kina akcji, warto wspomnieć, że w kinie „Miraż” w 1930 roku wyświetlano film „Kobieta która grzechu pragnie” – tytuł dość chwytliwy. Wzmianka o filmie zawiera informację, że cieszył się on dużą popularnością, a widzowie byli pod silnym wrażeniem tego, co płynęło z ekranu. O popularności sieradzkich plaż niech świadczy fakt, że już przed wojną przyciągały one tłumy. W efekcie kino świeciło pustkami, co poskutkowało jego zamknięciem na sezon letni (lato 1930).

Te krótkie wzmianki pokazują, że losy sieradzkich kin przed wojną były dynamiczne – tak jak samo kino tamtego okresu. Częste zmiany i chęć przyciągnięcia widzów (o czym pisałem już w „Historii sieradzkich kin”) tworzyły niezwykle ciekawą panoramę przedwojennej historii kultury w Sieradzu.