Clint Northwood. Un dolar por un muerto

Dalszy ciąg przygód pana kościstego rewolwerowca i jego nietypowej drużyny (może być i pierścienia) przynosi rozwinięcie pewnych wątków i tradycyjnego cliffhangera. Tak jak i w pierwszej części perypetii Clinta tak i tutaj mamy do czynienia z nieskrępowaną zabawą stylem, figlarnymi gagami, żartami słownymi, golizną, easter eggami i… większą dawką akcji. I wcale nie jest to żaden boomerski humor, chociaż atmosferę lat 90. daje się odczuć. 

Jest trochę ezoteryki, grozy, pojawia się miłość, zdrada i nowa postać na szlaku chwały. Wiemy więcej o Clincie, ale do końca jeszcze nie rozwiążemy zagadki jego zmartwychwstania. Zeszyt drugi cierpi na podobną wadę co jedynka: jest za krótko. A biorąc pod uwagę przyjemną kreskę autora i talent do rysowania szerokich planów (oraz pań) miejmy nadzieję, że na kolejną część nie będziemy aż tyle czekać. Wincyj Clinta, wincyj!

Uprzedzając pytania purystów komiksowych – przygody Clinta nie są ani głupie, ani obrazoburcze, ani rubaszne. To stara szkoła w najlepszym wydaniu z mykami w stronę klasyków polskiego komiksu. Warto kupić i wspierać Jarosława Wojtasińskiego, no bo jaki wydawca wam to opublikuje jeśli nie on?

Czekając na kolejną część pamiętajcie, że nowy Clint zostanie wydany tak szybko, ile zajmuje wam przypomnienie sobie daty urodzin waszej dziewczyny czy żony 😉

Clint Northwood. Uznany za martwego – Klub Miłośników Fantastyki Sagitta