215. spotkanie KMF „Sagitta” – relacja

Spotkanie miało miejsce: 2026-03-06

Temat jak zawsze gorący i sprzyjający dyskusjom! Kwestia inspiracji, zapożyczeń, kalkowania, kopiowania czy wręcz zrzynek jest delikatna. Nauczeni w komiksowie, że polscy klasycy komiksu są oryginalni i niepowtarzalni często nie chcemy widzieć zapożyczeń czy inspiracji z innych dzieł twórców (głównie frankofońskich). Czy inspirowanie się innymi twórcami jest naganne? Nie. Gorzej jeśli artysta nie wyjdzie poza swoje biurko i latami będzie odcinał kupony.

Polscy klasycy komiksowi są oryginalni i często dochodzili do swoich stylów metodą prób i błędów (raz lepiej, raz gorzej rysowali czy kopiowali). Ale trzeba pamiętać o inspiracjach i biorąc pod uwagę zjawisko recyklingu komiksowego (i nie tylko komiksowego) dojdziemy do wniosku, że pewne wątki, postacie, wydarzenia, sceny czy gadżety są niemiłosiernie eksploatowane od co najmniej kilkudziesięciu czy więcej lat… I jak tu być oryginalnym? Da się oczywiście, ale potrzeba czasu. Jeśli ciekawi was tematyka i chcecie mieć swoje zdanie polecamy publikację Zainspirowani (katalog do wystawy) i Miejsce w dymku. Ładnie ukazano źródła polskiego komiksu, zapożyczenia i inspiracje.

Dochodziło do ciekawych paradoksów; często im rysownik bardziej starał się zbliżyć do swojego mistrza to… wychodziło mu lepiej, a czasem o wiele gorzej. Wszystko zależało od kreski i scenariuszy. Poirier, Tabary, Franquin, Mandryka, następnie Gillon, Druillet, Moebius, Palacios, Disney – wielkie nazwiska i klasyka komiksu! Na spotkaniu poruszyliśmy wątek Asteriksa w kontekście Kajka i Kokosza, twórczości J. Christy, G. Rosińskiego, B. Polcha, M. Szyszki, W. Andrzejewskiego, Papcia Chmiela i T. Baranowskiego oraz kwestię mecenatu i wsparcia państwa w rozwoju soft power sztuki. Stąd już tylko krok do polskich bohaterów w zagranicznych komiksach i polonik na przestrzeni lat – niektóre polskie wątki są zaskakujące! Równie ciekawy jest odbiór polskich tytułów w krajach tzw. demokracji ludowej – tu dla odmiany warto przeczytać dodatkowo publikację Komiks polski. Złoty okres do wystawy BWA w Jeleniej Górze.

Ewolucja stylów, dostępna prasa frankofońska (Vaillant i Pif) (to poniekąd tłumaczy popularność różnych autorów-inspiratorów), ale też nawiązania do przedwojennych komiksów prasowych czy spolszczanie zagranicznych tytułów (klasycznym przykładem Wicek i Wacek, Profesor Filutek czy Agapit Krupka) to wszystko ugruntowało klasyków, a klasycy zainspirowali kolejnych twórców w sztafecie pokoleń. Obecni twórcy mają gorzej, bo poprzednicy mogli korzystać z zagranicznych źródeł licząc na to, że inni czytelnicy tego nie wyłapią. Dzisiaj, w dobie klęski urodzaju albo złotej ery twórcy muszą być bardziej otwarci 😉 Na spotkaniu gościliśmy również Marcina Osucha, współautora książki Pozaziemscy bogowie i kosmiczni detektywi (warto przeczytać!). A na kolejnym spotkaniu przeniesiemy się na Marsa i poszukamy Atlantydy.