Chopin. New Romantic

03/05/2026 | JPawello

Kilkanaście lat temu komiks miał swoje pięć minut w mediach. Politycy podkreślali, że to skandal, żeby bluzgi i złe słowa promowały polską kulturę za granicą i w ogóle cały nakład należy zniszczyć. Palenie źle się kojarzyło. Z czasami, gdy wywrotowe publikacje kończyły marnie (często z ich autorami). Na szczęście autorów uratowano! A Chopin. New Romantic popadł w zapomnienie.

Kultura Gniewu (jak mawiał znany moralista – co to za nazwa?) wznowiła publikację i można samemu przekonać się skąd te kwiki i ujadania mediów z politykami. Wątpię, żeby chodziło o bluzgi, raczej o złą zbitkę z holokaustem w tle, co mogło przecież urazić wiadomo kogo. Jeszcze kilkanaście lat temu bano się przyprawienia gęby antysemityzmem, dzisiaj – mało kogo to obchodzi, jak wszystko co nadużywane.

Co z zawartością po latach? Mamy zbiór krótszych i dłuższych historii różnych autorów, polskich i niemieckich, o Chopinie (wiadomo!), muzyce, sensie życia, rewolucji i ludziach. Wszystko podlane gęstym sosem czarnego humoru w oparach absurdu z wykorzystaniem motywu historii alternatywnych. Jest i dziwnie, i niepokojąco, ale jednocześnie daje do myślenia.

Zbiór nie jest równy. Są bezdymkowce, realistyczne, kreskówkowe, jak i rasowa (nomen omen) awangarda czy stylizowane undergroundowo. Najbardziej podobały mi się komiksy Janusza i Rebelki, Janusza i Frąsia, „z archiwum posttonalnej awangardy” i najbardziej zabawny – Szopenowcy Prosiaka. Trochę szkoda potencjału, ale to też pokazuje, że media zawsze będą zależne od grup interesu i tylko czasami bywają obiektywne (przypadkiem albo na zlecenie).