Clint Northwood. Uznany za martwego

Są komiksy, które nie zważając na głosy zawistnych, zaniepokojonych czy zniesmaczonych… po prostu są. Tak, właśnie. Są, pokazują, że mogą istnieć i dawać kupę radości czytelnikom. Ot, czyste guilty pleasure. I takim właśnie komiksem jest (lub będzie) Clint Northwood Jarosława Wojtasińskiego, wyjadacza komiksowego i twórcy kontynuacji przygód Binio Billa. Autor daje na zachętę metkę okładkową: przemoc, sex, alkohol, boomer humor, 18+. Stary myk i zazwyczaj skuteczny :}

Niewielki zeszycik przypominający stare czasy (czasem dobre, czasem złe) z zinowym sznytem skrywa historię rewolwerowca, któremu nie dali odpoczywać w spokoju po nieprzyjemnej śmierci. Nasz pan kościsty, a może kościej, szybko wraca do tego, co wcześniej robił – nad wyraz skutecznie, chociaż początki były kiepskie… Szybko nawiązuje kontakt z pastorem, wysłanym w celu zbadania tegoż fenomenu i jego przyjaciółką. Mamy drużynę, mamy misję, intrygę, a wszystko podlane czarnym humorem (rubasznym raczej niż boomerskim) i… czekamy na ciąg dalszy, bo taki zapewne nastąpi.

Kreska, kadrowanie, zabawy formą, widać radość autora i jego upodobanie do konwencji. Sam również się doskonale bawiłem, bo dodatkowo mamy parę easter eggów i hołd dla spaghetti westernów, szczególnie do cyklu o Sartanie (obejrzyjcie, kilka fajnych macgyverowych wstawek!). Przeczuwam, że w kolejnej części będzie więcej zabawy grozą i jeszcze więcej nawiązań. Pamiętajcie, palenie szkodzi tylko żywym!